Teckel
Kantine Walhalla Theater / ToneelHoe vertel je een verhaal waar niemand naar wil luisteren?
Bekijk de trailerTeckel is een zinderende monoloog die, in navolging van Gisèle Pelicot, de schaamte teruglegt bij de dader. Het legt de schaamte ook bij de omstanders, die de keuze maken om weg te kijken. Begeleid door tienermuziek uit de 2010’s, twee advocaten, en een aantal niet te onderschatten everyday heroes, worstelt een jonge vrouw met de vraag: als je een verhaal bij je draagt waar niemand naar wil luisteren, wat doe je dan?
"Lief publiek, Teckel is een voorstelling over een woord dat we niet kunnen gebruiken, anders komen jullie niet. Tenminste, dat denken we, want alle boeken, films en voorstellingen die over misbruik gaan, mijden het woord angstvallig op de achterflap of in de pubtekst, anders heeft niemand er meer trek in. Wij volgen hun voorbeeld dus maar, want we hebben een verhaal en echt iemand nodig die wil luisteren. Daarom gaat Teckel over Stanley Kubrick, Wicked de musical en welke hondenrassen wel of niet leuk zijn. Verder niks. Beloofd."
Jatou Sumbunu is genomineerd voor een Louis 'd'Or (voor Meest indrukwekkende acteerprestatie). Uit het juryrapport "Jatou Sumbunu dwingt je bij het verhaal te blijven en de kwelling waar het personage doorheen gaat als toeschouwer ook enigszins te ervaren."
Over het gezelschap/de maker
Nina van Tongeren is vaste dramaturg bij de Toneelmakerij en schrijft jaarlijks een productie voor het gezelschap (o.a. Giselle). Voor haar jeugdtekst Koekoeksnest (10+) ontving zij onlangs de Kaas & Kappes prijs en het Charlotte Köhler Stipendium, dat jaarlijks wordt toegekend aan veelbelovend literair talent. Samen met dramaturg Paulien Geerlings onderzoekt ze representatie en care-dramaturgie in theater.
Met dank aan Faye Schumacher, Luna Schumacher, Jip van den Toorn, Dientje
een voorstelling van Theater Bellevue mede mogelijk gemaakt door Fonds Podiumkunsten
Content note:
In Teckel neemt het hoofdpersonage ons op zoekende wijze mee in haar ervaringen met seksueel kindermisbruik. Ze omschrijft vooral haar heden, de effecten die ze ondervindt als nu volwassen vrouw, maar een aantal keer wordt het misbruik zelf beschreven. Het drogeren van het slachtoffer speelt in dat misbruik eveneens een rol. Er wordt ook een poging tot suïcide besproken, waar het personage uiteindelijk niet mee doorgaat. De toon van de voorstelling is soms zwaar maar vooral hoopvol, met een dosis humor.
Weet dat je altijd terechtkunt bij Centrum Seksueel Geweld of 113 zelfmoordpreventie.
Credits