BÄR is een voorstelling over één van de meest onwaarschijnlijke liefdes ooit.
Een verhaal over leven in verdorring, in de hoop op zon in je hart. Over
merkwaardige boswachters, lesbische vrouwen, shotguns en het lage zelfbeeld
in het algemeen. Zeker niet zonder tranen, versplinterd meubilair en
hartverlammingen. Maar vooral over liefde. Recht voor je kanis.
BÄR is gebaseerd op ʼDe Beerʼ, van Anton Tsjechov. ( 1873 )
De ontroostbare weduwe Popov. wil haar overleden man bewijzen dat zij een
beter mens is dan hij. Zij besluit levenslang te rouwen. Ze wordt ruw in haar
rouw gestoord door een beer. Een ongelikte beer van een man. Smirnov.
Centraal staat de bij de mens immer aanwezige strijd tussen de ratio en de
gevoelswereld, de tegenstelling tussen het masker en de ziel. In dit verhaal
bestaat er bij de personages geen noemenswaardig vermogen tot impulsbeheersing.
Niemand doet ooit iets expres, of had het echt zo bedoeld. Wat
natuurlijk niet wegneemt, dat de zaak onstuimig escaleert.
Bovendien, in het huidige klimaat van gender-neutral acceptatie en de
metoo-beweging, is de stand-off tussen de grove, vrouwen hatende Smirnov
en de verbitterde, feministische Popova even hilarisch als begrijpelijk.
Een verademend betoog, dat laat zien dat er sinds 1873 nog niet veel is
veranderd, wat dat betreft..
