Een zwartgeteerd vissershutje, felgele kozijnen, een tuin op een troosteloos kiezelstrand – pal naast een rokende kerncentrale. Op deze ogenschijnlijk onvruchtbare plek trok filmmaker en kunstenaar Derek Jarman zich halverwege de jaren ’80 terug, na zijn hiv-diagnose. Te midden van steen, wind en vergankelijkheid begon hij aan een tuin. Kun je iets laten bloeien op een plek waar niets lijkt te kunnen groeien?

In zee-tuin-jarman bevraagt, betreurt en bezingt De Launay in een Mis (voor wie mist) begin en einde, geboorte en dood, hoop en teloorgang. Ze brengt een tuin van taal tot bloei met aangespoelde woorden uit The Waste Land, The Tempest, Paradise Lost, het leven en werk van Jarman en eigen pen.

De Volkskrant:
“Theatermaker Elvis de Launay: ‘Soms wil ik met mijn dode vader over de dood van mijn vader praten’”
Theatermaker Elvis de Launay (23) maakte Zee-Tuin-Jarman over haar dode vader Jan Rot, maar vooral over de Engelse kunstenaar Derek Jarman (1942-1994), voor wie ze op het toneel een begrafenis organiseert. Hij helpt haar het gemis van haar vader te verwerken.

kunstenaar Derek Jarman
wordt midden jaren 80 gediagnosticeerd met hiv
koopt een vissershutje
met zwartgeteerde planken en felgele kozijnen
en brengt een tuin tot bloei
op een kiezelstrand 

waar altijd de wind waait en een ijzergrijze kerncentrale ronkt 

zo’n 40 jaar later
vindt een rouwende jonge vrouw 

een beschermheilige in Jarman

een Bijbel in zijn dagboek Modern Nature

en gaat voorzichtig geloven
dat barre landen paradijzen kunnen worden

zee-tuin-jarman

is een Mis voor wie mist

een tuin van taal 

begrafenis en geboorte 

en een ode aan het leven en werk 

van Derek Jarman

Credits

Tekst en spel: Elvis de Launay met vertalingen uit het werk van Derek Jarman, Tilda Swinton en Shakespeare | Regie: Abke Haring | Muzikaal leiding en compositie: Hélène Vrijdag in samenwerking met Elvis de Launay | Kostuum en decor: Rabin Huissen, Vincent van den Berg en Elvis de Launay | Dramaturgie: Michiel Bijmans | Lichtontwerp: Vincent van den Berg | Techniek: Kim Zeevalk | Campagnefotografie: Anna Perger | Geproduceerd door Werkplaats Walhalla in waardevolle samenwerking met Oproer Theater

Over Elvis de Launay

Elvis de Launay (2002) is theatermaker, acteur en schrijver. Ze studeerde in 2024 af aan de Toneelschool Arnhem en toerde met haar afstudeervoorstelling Cowboy och Meisje langs de theaters in Nederland. Vervolgens speelde De Launay in de voorstellingen Wunderbaum speelt live (online gaat het mis) en Mama Dada, waarvoor ze een Theo d’Or-nominatie ontving. Ze is ook onderdeel van het talentenprogramma van Het Veerhuis. Het werk van De Launay is persoonlijk, onderzoekend en poëtisch, altijd gevoed door een rijke waaier aan bronnen. Haar sobere ensceneringen leggen de volledige focus op de vertelling en de taal, en scheppen ruimte voor de verbeelding van de toeschouwer.

Oproer

Deze voorstelling is onderdeel van het traject OPROER. Oproer is een bundeling van krachten door verschillende productiehuizen in Nederland, te weten: Likeminds, Podium Bloos, Werkplaats Walhalla, Karavaan, VIA ZUID, Theater de Generator, De Nieuwe Oost, Grand Theatre en Explore the North. Oproer maakt zich sterk voor meer kansen voor startende makers. Oproer wordt mogelijk gemaakt door het VriendenLoterij Fonds, dankzij een extra schenking van de VriendenLoterij.

Foto door Anna Perger

De voorstelling op 6 en 8 november is gratis met een We Are Public pas. Reserveren kan via reserveringen@theaterwalhalla.nl, 010-215 2276 (di t/m vr tussen 13:00 – 16:00) en aan de kassa voorafgaand aan de voorstelling. Zo lang de voorraad strekt.