De derde voorstelling van Yentl en de Boer wordt een ode aan de treurige kanten van ons mens-zijn. Toch kunnen de zakdoeken thuisblijven want de leukste liedjesmakers van Nederland maken er een groot feest van. Muzikaal gaan ze verder, hun teksten zijn nog raker, en de sketches nog grappiger.

Wat dat betreft had een vrolijker titel niet misstaan. Want dat klinkt niet vrolijk inderdaad, Lacrimosa. Het betekent zoiets als ‘diepbedroefd’. Of ‘tot tranen geroerd’. Absoluut een in-en-in trieste titel. Treurigheid, eenzaamheid, onzekerheid. Bah zeg. Maar ja, zonder tranen geen leven. Luidkeels zingend over straat gaan, bestaat niet zonder de schorre keel van de volgende dag. Je kunt niet als een Tarzan door de jungle slingeren zonder er een oksel vol bloedzuigers aan over te houden. Die treurige kanten, weet u wel? En daar dan een hele fijne, intens muzikale en grappige ode aan.

NB: Wellicht heeft u vernomen dat zowel Yentl als Christine in verwachting zijn. Hierdoor zijn een aantal voorstelling verplaatst. De voorstellingen in Kantine Walhalla gaan gewoon door!